X
Menu
X

Normal Doğum

İlk doğumumdu, hamileliğim çok rahat geçmiş olup doktorum Bülent Bey normal doğum yapabileceğimi, bunun için hiçbir sakıncalı durumun olmadığını belirtti. Ama ben hamileliğimin ilk anlarından itibaren normal doğumu çok istememe rağmen, korktuğum için sezeryanda karar kılmıştım. Sağolsun Bülent Bey son anda kafamı tekrar karıştırdı ve doğuma 4 gün kala genel anestezi yerine epidural ile sezeryanın hem benim açımdan; narkoz almayacağım için, daha dinç olup çabuk toparlanacağımı, hem de bebeğim açısından narkozun etkisinde kalmayıp gaz sorunu yaşamayacağı ve bebeğimi hemen emzirebileceğim için daha iyi olacağını belirtti.Kafam çok karışmıştı.Bir taraftan epidurali bu avantajları nedeni ile istiyor bir taraftan da ileride bel ağrısı yaşar mıyım, iğne yanlış yere vurulup ilerisi için sorun oluşturur mu diye düşünüyordum. Dr. Bülent Bey doğum yapacağım Türkiye Hastanesi””””nde Dr.Nezih Bey””””in bu konuda çok iyi olduğunu belirterek epidural ile ilgili daha çok bilgilenmem için Nezih Bey ile görüşmemi istedi.Nezih Bey””””e teşekkür ederim beni bu konuda çok iyi aydınlattı ve güven verdi. Hiç tereddütsüz epidurali kabul ettim. Ameliyat esnasında iğne yapıldığında hiç acı duymadım sadece belime doğru bir soğukluk hissettim.Ameliyat nasıl bitti anlamadım, konuşarak sohbet ederek geçti.Ve o en güzel an, oğlumun yanıma getirilip ilk karşılaşma anımızı yaşamamız benim için en güzeli idi.Çünkü normal doğumu istememdeki en önemli nedenlerden biri; bebeğimi hemen kucağıma almaktı.Bunu epidural sezeryan sayesinde ağrısız olarak yaşadım. Doğumdan sonra ikinci gün itibarı ile biraz dikiş sancısı yaşadım, üçüncü gün hiçbir sıkıntım kalmadı. Epidural sezeryanı düşünenlere tavsiyem hiç tereddütsüz tercihinizi bu yönde kullanmanız.Dr. Nezih Bey””””e epiduralde karar kılmamı sağladığı ve doğum esnasında rahatlatıcı konuşması ile bana verdiği büyük destek için çok teşekkür ederim.Prof.Dr. Bülent Ergun””””a da hamileliğim süresince verdiği destek ve epidural önerdiği için ayrıca teşekkür ederim. Yıldız ÜLKER BURTEK 0532 3618090

17 yıllık evliyiz. Son üç yıldan beri de çocuk sahibi lmak için yoğun gayret sarfediyoruz. Sonunda Turkiye hastanesi tüp bebek servisinde bu hayalimize kavuştuk ve hamile kaldım. Bu arada Prof Dr.Mehmet İdil ve ekibimin güleryüzlü, sıcak ilgilerini söylemeden edemiyeceğim. 9. ayda kontrollerimiz sıklaşmıştı. Yine kontrol için geldiğimiz bir gün “ağrıların başalmış, seni bugün alacağız!” dediler. Bir anda çok panik oldum. Böyle birden doğumja sezeryana hazır değildim. Anestezi uzmanı dr. Nezih bey:anestezi yöntemleri hakkında bilgi vermeğe geldi.Nezih beyi daha önceden de tanıyorduk: OPU denilen yumurta toplama işlemi sırasında bana anestezi vermişti. Ayrıca hemen yan komşumuzun başhekim beyin hanımının sezeryanında da epidural uygulamıştı. Diğer arkadaşlarım da epidural olmuştu. Tavsiye ediyorlardı. Ama ben kararsızdım,acı duymaszmda kesildiğimi hiç fark etmek,O anı hiç hatırlamak istemiyordum. Bu konuda çok hassasdım. Nezih bey: beni “gece uyur” gibi seslenince uyanacak şekilde uyutabileceğini söyledi. Kararsız kaldığımı görünce kocamı yanıma çağırdı ve “Karar sizin, ben tavsiye ederim ama asla ısrar etmiyorum !” dedi. Beyim de doktor beye güveniyordu. Epidural esnasında yanıma girebileğini öğrenince karar verdik ve bizi içeri aldılar. Masada dik olarak oturdum,beyim karşıma geçti ve omuzlarımdan tuttu. Nezih bey bir yandan hazırlık yapıyor bir yandan da heyecanımı önlemek için bana sorular soruyordu. “En sevdiğim yemek ,en iyi yaptığım yemek vs.” Beyim de hiç alışkın olmadığı halde sırf benim için ameliyathaneye girmiş, bana destek oluyordu. 3-5 dakikada işlem bitti. Biraz sonra da Mehmet Hoca ve yardımcıları Dr.Ayşe hanım ve Dr. Funda Hanım geldiler.Çok neşeli bir ekipdi.Sonra uyumuşum. Gözlerimi açtığımda ameliyat salonundaydım ama yanında bebeğim vardı. Hamdolsun 13 sene sonra nihayet… öptüm kokladım.Dr.Beyler fotoğrafımızı çektiler. Bir ara Mehmet hoca ameliyata ara verip beni tebrik etti. Bu kadar kolay mıydı, bu iş,boşuna heyecanlanmış üzülmüşüm, bu yöntem çok güzeldi Ameliyat esnasında defalarca “iyi ki sizi dinlemişiz dr.Bey !” dedim. Bir ara telefonum çaldı bir arkadaşım aradı. Şu an ameliyattayım evam ediyor dedim. İnanmadı, uyumadığım için konuşabiliyorum . Gerçekten şu an devam ediyor dedim. Uyanıp odanma gidince orada beni bekliyen çok sevdiğim yakınlarımı gördüm Aile büyüklerimiz hep orada idi.. Almanyadan kardeşim gelmişti. Onlara el sallıyarak gülerek odama girdim. Biraz sonra Enver Bey teşrif etti. Yarım saat sonra da Ameilyat ekibi tam kadro odama geldi beni tebrik etti ve operasyon esnasında çekilen fotoraflarımı bir CD halinda bize takdim ettiler. Hemen notebooktan seyrettik

Merbaha, ben Rita Şen, 34 yaşındayım.10 yaşımda kalbimdeki delikten ötürü “VSD” ameliyatı oldum. Sonra sol kalbimin büyüdüğünü söylediler. Ameliyattan sonra Aort yetmezliği oluşmuş. Tekrar ameliyat olmam gerekiyormuş.Evlendim, çocuk sahibi olmak istedim. Bu halinle doğum yapamazsın dediler. Hamile kalmamamı söylediler. Ama ben anne olmak istiyordum. Ve hamile kaldım. Ama doğum yapabilecek miydim?! doğum yaklaştıkça bu korku çoğaldı: Ben nasıl doğum yapacaktım.?!!jinekolog Dr.Selçuk bey beni takip ediyordu Normal doğumda çok efor gerekiyordu o olmazdı,

Sezeryan için genel anestezi de riskli idi. Yine en uygunu Epidural anestezi ile sezeryandı ama onun da iyi uygulanması gerekiyordu. Doktorum araştırdı. Bunu İstanbul’da Dr.Nezih Bey çok iyi yapıyormuş.Onunla tanışmağa gittim. Güleryüzle karşıladı. Tahlillerimi inceledi. Moral verdi. 1 hafta sonraya randevüleştik. Hastaneye yattım. Hazırlıklar yapıldı ve Ameliyathaneye aldılar. Belimi uyuşturup iğne yaptılar.Umduğumdan daha kolay oldu. 10 dk sonra sezeryan başladı ve hemen çocuğumun sesini duydum. 5 dk sonra da yanıma getirdiler. İşte uğruna ölümü göze aldığım bebeğim kucağımdaydı! Ne kadar sevindiğimi anlatamam.

Sonra bebek odasına götürdüler yarım saat sonra da ameliyat bitti. Odama gittim. Tekrar bebeği getirdiler. Süt verdim. Her şey o kadar güzeldi ki..

Dr.Selçuk bey!e Dr.Nezih Bey’e ne kadar teşekkür etsem azdır.

RİTA ŞEN 0212 230 4161

Hoşgeldin Eylül”üm
Hamile olduğumu öğrendiğim an hayatımın en mutlu anlarından biriydi.O günden itibaren 9 ay sürecek heyecanlı bekleyişimiz başladı.İlk ay biraz mide bulantım oldu.Onun dışında çok rahat diyebileceğim bir dönem geçirdim. İlk günlerden itibaren dergi, gazete ve internet yoluyla gebelik ve doğum hakkında her türlü bilgiye ulaşmaya çalıştım. Nezih Beyi de bu sayede tanıdım.İnternet sitesinde yazılanları okuduğumda ağrısız normal doğum yapmaya karar verdim.Hemen kendisine mail attım ve görüşmek istediğimi söyledim. Aynı günün içinde bana hemen cevap verdi.Çok içten ve samimiydi. Eşimle birlikte kontrole gittiğimiz bir gün kendisiyle de tanıştık. Bizi Doktor Rukset Ünlü hanımla tanıştırdı .Sohbet ettik. Bize zaman ayırması ve ilgilenmesi çok hoşumuza gitmişti. Doğru bir karar verdiğimizi bir kez daha anlamış olduk. Doktorum Rukset Hanım doğumun 4 Eylül tarihinde olması gerektiğini ancak yine de 21 Ağustos itibariyle 38.haftanın dolduğunu ve doğumun her an olabileceğini söyledi. Hamileliğim ve bebeğimin sağlık durumu oldukça iyiydi. Bir kızımız olacaktı .Adı Eylül. Artık sabırsızlanıyorduk. Son haftalara geldiğimizde kontrollerimiz her hafta oluyordu. 21 Ağustos Cumartesi günü saat 13:00 de kontrole gittiğimizde bebeğin kalp atışları normal seyrederken 15 dk.sonra kalp atışlarında yavaşlama oldu. Doktorum boynuna kordon dolanmış olabileceğini o nedenle acilen sezaryen olmam gerektiğini söylediğinde şok yaşadım. Eşim ve annem de çok şaşırmıştı. Biz normal doğum için kendimizi hazırlamıştık. Ben bebeğimin doğduğu anı görmek istiyordum ve asla narkoz almak istemiyordum. Epidural istediğimi söyledim. Hemen Nezih Bey’le irtibata geçildi. Hazırlıklar çok hızlıydı, ben sakinliğimi korumaya çalışıyordum. Ameliyathanede eşim de benimle olacaktı. Bu nedenle mutluydum. Epidural takılırken pek birşey hissetmedim. Sonra uzandım ve ameliyat başladı. Belden aşağıda sadece dokunmaları hissedebiliyordum. Nezih Bey ameliyat boyunca bizimle hem konuştu hemde resimlerimizi çekerek bu güzel anı ölümsüzleştirdi. Tüm ekip sayesinde çok rahat ve keyifli bir operasyon geçirdim. Ameliyat başladıktan yaklaşık 15 dk.sonra bebeğimizin ilk ağlamasını duymuştuk hemen bana ve eşime gösterdiler. Ben o anda gözyaşlarımı tutamadım. 9 aydır beklediğimiz o muhteşem an gerçekleşmişti. Hem ben hem de minik Eylül oldukça sağlıklıydık. Eşimin gözlerindeki heyecanı ve mutluluğu unutamayacağım. Hemen bizi odamıza aldılar kısa süre sonra bebeğimizi benim kollarıma verdiler ve emmesini sağladılar. Belli ki çok yorgun ve açtı. İşte uzun yolculuğumuzda bir mola verip minik bebeğimizi de aramıza alarak kaldığımız yerden hayatımıza daha mutlu bir şekilde devam edişimizin öyküsünü sizlerle paylaşıyorum. 21/8/2004 0212 2274899

O sesi duyduğum anda hissettiklerimi, o kısacık ana sığdırdığım bütün düşünceleri, ömrüm olduğu sürece unutabileceğimi sanmıyorum. O ses o kadar uzaktan geliyordu ki şu an bile göğsümün üstündeki örtünün hemen arkasından geldiğine inanmam mümkün değil gibi; sanki bu dünyaya ait değildi gibi geldi o an. Yıllardır beklediğim, her anne gibi hayallerini kurduğum o önemli misafir gelmişti, bu ses onu haber veriyordu. İlginçtir evlenmeden öncesinden beri içimde sevdiğim, beklediğim bebeğime heyecandan nasıl davranacağımı, ne yapacağımı bilemiyordum. İçimden kopup gelenleri, gözümün önünden geçenleri, o an ki korkumu, bütün dünyaya haykırmak istediğim sevincimi, bütün bunları o ana nasıl sığdırdığımı, “şimdi ne olacak”ları, ettiğim duaları düşünüyorumda; gerçekten hayatımın en önemli anıydı o an. Masada yatarken eşime hamile olduğumu haber verdiğim akşam geldi aklıma; süpriz olsun diye senelerdir ordan burdan hoşuma gidip aldığım bebek kıyafetleriyle süslemiştim holü ve iş dönüşü kapıdan içeri giripte evin halini görünce şaşkına dönmüştü. Bir cumartesi günü aldığımız telefonla yıkılışımızı , “eski” doktorumuzun 1/190 oranında Down Sendromu riskiniz var dediği anı hatırladım. Karnımda hissettiğim ilk kıpırtıları, ultrasonda tıpkı benim gibi uyuyan kızımı gördüğümde yaşadığım şaşkınlığı hatırladım. Sanki ömrüm boyu bundan sonra hep hamile halimle kalacakmışım, o tanışma anına daha çok varmış gibi geliyordu ama şimdi o an gelmişti ve artık onunla tanışacaktım..

Kızım 9 Temmuz günü doğdu ve baştan beri tahmini doğum tarihi olarak bu tarih veriliyordu. O gün hamileliğimin 26.haftasından beri gönül rahatlığıyla kendimi ve biricik yavrumu emanet ettiğim Rukset hanımla randevumuz vardı. Hazırlanıp hastaneye gittiğimde doktorum suyumun çok azaldığını söyledi. Ben oldukça evhamlı olduğum için her zaman beni endişelendirmemeye gayret ederdi ve yine öyle yaptı. Ben NST”ye bağlandığımda eşim çoktan annemi ve hastane çantasını evden getirmek için yola çıkmış meğer. Sonunda suni sancı verilmeye başlandı, bir yandan minik kızımın kalp sesini dinliyor bir yandan da sancıları bekliyordum. Baştan beri normal doğum istiyordum, doğanın mucizesine kendimi teslim etmek, ilk ayından beri hayranlıkla izlediğim bu harika süreçte kontrolü yine doğaya, doğal yoldan olana bırakmak istiyordum. Biliyordum ki vücudum bu güzellikte sadece bir araçtı ve buna müdahale etme fikrine hiç hoş bakmıyordum. Üstelik filmlerde izlediğimiz o dehşet acılar içinde kıvranan “doğuran kadın” resmiyle beynimize kazınan “doğum” faciasının gölgesinde kalan, o en değerli varlığımıza kavuşma anını, sevinci doyasıya yaşamak istiyordum. Ne acıdır ki karnım belirginleştiği zamanlardan beri, iyi niyetleri için teşekkürlerimi sunsam da; “Allah kurtarsın” dilekleri hep içimi buruyordu. Bu şekilde duygularını dile getiremeyenlerin yüzlerinde ise o saatleri hatırlamanın verdiği huzursuzluğu sezebiliyordum. Çok az annenin doğumunu mutlulukla andığını gözlemledim hep; bütün herkes o korkunç, duvarlara tırmandıran, dil ısırtan sancıdan bahsediyordu etrafımda. Ve yine o en güzel an gölgede kalıyordu, dokuz ay boyunca beklediğimiz misafir, gelince niye hakettiği mutlu karşılamayı göremiyordu? Bu duygularımı Rukset hanımın bizi tanıştırdığı sevgili Nezih bey ile paylaşınca kararımın doğruluğundan da, kendimi uzman ellere teslim ettiğimden de emin oldum. Artık karar kesindi, tıbbi bir gereksinim olmadığı sürece Allah kısmet ederse Epidural anasteziyle normal doğum yapmak istiyordum.
Akşama doğru sancılar sıklaştı ama halen yeterli değildi. Ben halen dua ederek, tetris oynayarak, kendime telkinde bulunarak doğumu bekliyordum. Ancak arada yapılan kontroller sırasında Rükset hanımın yüzündeki endişeli ifade bir sorun olduğunu işaret ediyordu. Kanama başlamıştı; bu ben ve bebek için risk demekti. Bu benim için oldukça üzücü bir haberdi ve o noktada biraz yıkıldım diyebilirim. Sonra Nezih beyin telkinleriyle herşeyde bir hayır vardır diyerek kendimi toplamaya gayret ettim. Bu sözlerdeki haklılık biraz sonra doğru çıktı, normal doğuma engel olan miyomum (~8cm çapında) işleri zora sokmuştu ama çok şükür ki bütün bu olan ben kontrol için hastanedeyken olmuştu, evde yada hastaneden uzakta olmamıştı, doktorum yanıbaşımdaydı. Kısa süre sonra ameliyathanedeydik ve Nezih bey yine sadece belden aşağısını uyuşturarak uyanıkken sezaryen geçirmemi sağlayacak olan Spinal anesteziyi uygulamaya başladı. Eşim ve annem dışarda bekliyorlardı. Kısa süre içinde masada belimden aşağısı uyuşmuş vaziyette yatıyordum. Önümdeki perdenin arkasında birşeyler oluyordu ama biz Nezih beyle sohbet etmeye devam ediyorduk. O anlar çok özel ve güzel anlar gerçekten, neler olup bittiğini, her anını bilmek paylaşmak istiyordum. İnsanın samimiyete ve insani duygulara en çok ihtiyaç duyduğu mekanlar ve anlar sanırım bu anlar ve ben çok şükür Nezih bey”de de ve Rukset hanımda da bu hisleri yaşadım. Ve o sesi duydum; kızımın bize ilk seslenişini.. Rukset hanımın “Arzu, aynı Oğuza benziyor” deyişini.. O andan beri hayatım değişti, kalbim daha bir sıcak artık, sabah uyanmak daha bir güzel.. Allaha şükürler olsun ki, evladımı sağ salim kucağıma aldım.. Ve yine Allaha şükürler olsun ki yolum böyle insanlarla çakıştı, o güzel anı böyle güzel insanlar sayesinde daha bir güzel yaşadım. Hepinize teşekkürler ederim, hakkınızı helal edersiniz umarım. Hiçbir maddi değer o dar zamanlarda gösterdiğiniz emeği ödemeye yetmez inanın, Allah hepinizden razı olsun.
Bu arada Nezih bey bebeğimle resmimizi çekti yanak yanağa o mutlu anda. İlerde bebeğim o resme baktığında dünyaya gelişinin bana acı yerine doya doya mutluluk yaşattığını görecek.

Canımız biricik yavrumuz simay naz 12/11/2005 tarihinde bize bir sürprizle merhaba dedi. Uzun bir yoldan geldi, bizi hiç üzmeden şükürler olsun ki 9 aylık bir bekleyişin sonunda mutlu etmesini bildi. Biz bu 9 aylık heyecanı tüm anneler ve anne adayları ile paylaşmak için elimizden, yüreğimizden geldiğince bir şeyler yazalım dedik. Küçük kızımız bizi planlanmayan bir dönemde yakaladı. Hamile olduğumu anladığım ilk gün büyük bir korkuya kapıldım. Daha hazır olmadığımı böyle bir sorumluluk için erken olduğunu düşünüyordum. Ama artık yapacak tek bir şey vardı o da bu bebeği sağlıklı bir şekilde dünyaya getirmek için var gücümüzle çalışıp onun için en iyisini sağlamak için mücadele etmekti. Bunun için ilk adım iyi bir hastane ve iyi bir doktordu. Biz de beklenmeyen heyecanın verdiği etki ile pek araştırmaya fırsat bulamadan ve evimize yakınlığı sebebi ile İstanbul cerrahi hastanesi’ne gittik burada beklediğimiz, umduğumuz hiçbir şeyi bulamadığımız gibi korku ve paniğimiz bir kay daha arttı. Ve eşime hastane çıkışında hemen şunu söyledim:”ben bu hastaneye bir daha gelmem” . Artık çok iyi araştırma yaparak kararımızı vermeli ve işin sonuna kadar seçmiş olduğumuz hastane ve doktorla bu işi en iyi şekilde bitirecektik.evde ve iş yerinde iki gün boyunca internetten çeşitli hastaneler konusunda bilgi alarak, araştırarak ve karşılaştırma yaparak incelemelerde bulundum. Hastane sitelerinde dolaşırken en ilgimi çeken ve benim heycanımı bastıran, biz anneler için olan doğum hikayelerini en anlamlı ve duygulu biçimde bize anlatan www.agrisizdogum.com sitesi idi. Bu sitede daha fazla dolaşmaya başladım. Her okuduğum bilgi beni daha fazla araştırmaya yöneltiyordu. Benim için en önemli olan işini bilen, güler yüzlü, beni her konuda rahatlatabilecek bir doktorla bu yolda ilerlemekti. www.agrisizdogum.com sitesinde dolaşırken dr. Rukset hanım hakkında bir çok hoş yazı okudum.Bir kişi hakkında bu kadar hoş yazılar yazılması beni fazlasıyla etkiledi. Doğum olayını yaşamamız annelerin yazdığı yazılarda hanımın ne kadar hoş, güleryüzlü ve işinde başarılı olduğu anlatılıyordu. Şu anda; Rukset hanımla paylaştığımız 9 ayın ardından bu yazılan yazıların çok daha fazlasını dr.hanımın hakkettiğini düşünüyorum. Değerli doktorum Rukset Hanım’ın bana hamilelik boyunca yakın ilgisi, güler yüzü ve doktorluğunun yanında göstermiş olduğu dostane tavırları ile binlerce teşekkürü hak etti.inşallah benim gibi bu yazıyı okuyan tüm anne adayları Rukset hanım gibi iyi bir doktor ve iyi bir dost kazanırlar. Yazımın başında da belirttiğim gibi internette dolaşırken bu sitede bir başka dikkatimi çeken yazı da “epidural anestezi” idi. Epidural anestezi ile ilgili yazıları okuduğumda bu anestezi hakkında daha detaylı bir araştırma yaptım. Benim gibi birçok hanımın olduğu gibi canımızın kıymetliliği aklıma geldi. Ben gerçekten acıya fazla dayanamayan biriyim, doğum olayında da gebeliğin ilk aylarında beni korkutan doğumda çekeceğim acı idi. Türkiye hastanesi sitesinde bu olayı yaşayan arkadaşların yazdıkları yazılar ve hamileliğimin son zamanlarında sevgili Nezih bey ile yaptığımız hoş sohbette beni fazlası ile rahatlattı. Ne güzeldi her şey. Hamileliğim sorunsuz ilerliyordu ve ve harika bir doktorum ve bu doğumda gerek hoş sohbeti gerekse benim çekeceğim acıyı en aza indirmek için yapacağı epidural anestezi iğnesi ile korkularıma son verecek dr.nezih bey vardı. Artık günler hızla ilerliyor ve doğum yaklaşıyordu. Artık günüm geldiği için Rukset hanımla olan görüşmelerimiz artmıştı. Ve 12 kasım 2005 cumartesi 11:30’da hanım ile olan ravdevu için hastaneye geldik. Birkaç kontrolden sonra dr.hanım “hazırlan” kızımız geliyor deyince birden bir korku ve telaşa kapıldım ama gerek eşim, gerek dr. hanım ve Nezih bey’in güzel moral verici konuşmalarıyla kendimi her yönden doğuma hazırladım. İlk olarak beni odaya aldılar ve bağırsak temizliği yapıldı. Bu işlem bitince beni hemşire hanım yukarı doğumhaneye çıkardı burada biraz heyecanlıydım tabii ki. İlk olarak nezih bey geldi yanıma . Benimle çok hoş bir sohbetin ardından “hadi seçil, hazırsan iğneyi vuralım” dedi. Ben ne kadar hazırım desem de bir ufak korkuya kapılmıştım. Nezih bey””””””””in iğne yapmasını beklerken nezih bey geçmiş olsun dedi: nasıl yani ?! dedim. Ben iğnenin ucunu derime değdirdiğinizi hissettim ve sizin hala iğne yapmanızı bekliyorum dedim. Bitti seçil dedi. Çok şaşırdım iğneden yaklaşık 15-20 dakika sonra doktorum Rukset hanım geldi. Ben gayet hoş gülerek ve her şeyi yaşayarak dr.hanım, Nezih bey ve diğer ameliyat ekibi ile şakalaşıp konuşurken,doktorum; dünyamı, canımı, kızımı yanıma koydu. Evet bu kadardı işte. Meleğim yanımda idi bu ameliyatta tek hissettiğim bebek dışarı çıkarılırken karnıma yapılan çok hafif baskı idi. İşte tüm korkular, tüm bekleyişler mutlu sonla bitmişti. Burada hastaneye gelip giderken doğum boyunca ve hastanede kaldığın iki gün süresince danışmadaki arkadaşlardan, kat sorumlularından,tüm ebe, hemşire ve doktorların göstermiş olduğu iyi niyet, güleryüz, kaliteli, temiz, güvenilir hizmet anlayışı için Türkiye Hastanesi’ni; bir hastane kalıbından çıkarıp bir aile havası ortamına kavuşturan tüm personele sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Ve siz değerli anne adayları gelin bu güzel aile ortamını siz de tanıyın, fikir edinin, karşılaştırın göreceksiniz. Siz de bu aileden biri olacaksınız.Seçil Kaan Tezyel 12/11/2005

Kıştı, geceydi.. Günlerden pazardı, havada kar vardı. Yollar kapanmış, İstanbul sokakları yapayalnız kalmıştı. Tabii ki tüm bunlardan sana neydi? Bahanelerin hiç biri sana yetmezdi. Senin canın artık bu dünyaya hoş gelmek istemişti. İşte bu kadar basitti.
İlk sinyallerini yolladın, kalbimi yerinden hoplattın.
Gerekli pılı pırtımızı topladık, babanla birlikte karlar içinde bir taksi bulabilmek için yollara koyulduk. Kocaman bir gece vardı, bir de karnımın içinde daha da büyük sen.
Güle oynaya doğumhaneye girdik. Davul, zurna eksik, her şey tamamdı.Doğum uzmanı olan baban bütün hastalarına tavsiye ettiği gibi banada bölgesel analjeziyi tavsiye etmişti. Çünkü sen doğduğun zaman yanında olmak n büyük arzumdu. Doğumunu baban, epidural anestezimi Nezih Amcan yapacaktı. Belki de içim bu yüzden bu kadar rahat, hayat bu yüzden şahaneydi. Utanmasam doğum sırasında şöyle güzel bir aksiyon filmi yanında bir de sütlü neskafe rica edecektim. Sonra Nezih Amcanla birkaç poz fotoğraf çektirdik. Sanki doğumhanede değil, piknikteydik. İki fıkranın arasında sen doğdun. Babanın eline…
Ben bu işten hiçbir şey anlamadım. Çünkü doğumun başladığını bile anlamadım. Sen benden resmen rol çaldın. Daha nazlanacak, hafiften göz süzecek, birkaç şımarıklık yapacaktım. Fakat heyhat, olmadı. Demek ki bu doğum denen şey işte bu kadar rahattı.
Işık hızıyla birkaç saniye sonra yanımdaydın. Ömür boyu yüzüne bakmaya doyamayacağımı o an anladım. Geçmiş bütün hayatımı sıfırladın. Önüme rengarenk bir masal kitabını fırlatıp, ilk sayfasından başlattın.
36 yıldır sen nerelerdeydin? Beni neden bu kadar beklettin?

“Merhaba….ben esin koca özsoy.şu an yaklaşık 5 günlük oğlumu uyutup sizlerle doğum hikayemi paylaşmak için bilgisayar başındayım.dokuz aylık hamilelik sürecimi yaşadığım panik atak sebebiyle zor geçirdim . Doğum zamanı yaklaştıkça endişelerim arttı. Araştırmalarım ve kontrolümü devam ettiren doktorum bu süreci benim için güzelleştirmeye yetmiyordu.Ta ki Türkiye hastahanesine gidip Dr.Rukset Ünlü hanım’la tanışıp Dr.Nezih bey’den bilgi alıncaya dek. Normal doğumu hiç düşünmememe rağmen epidural normal doğuma karar vermiştik ve ben rahattım.Ertesi günlerde rutin kontrolüm için gittiğimde bebeğimizin beklenmedik bir anda geleceğini öğrendik. Rukset hanım ve Nezih bey’le yaptığımız doğum öncesi konuşmamızda bebeğin ve benim sağlığım açısından epidural sezeryana karar verdik .bu, plansız gelecek olan misafiri ağırlama ve dünyaya gelirken geçireceği yolculuğun konforu hakkında doktorlarımla doğum öncesi bu denli rahat konuşmak ve doğuma bu denli rahat alınmak benim kaygılarımı daha da azaltmıştı.ve aylardır gözümde büyütüp kendimi korkuttuğum sürecin içerisine ailemin desteğiyle giriyordum .Dr. Nezih bey benimle sohbet ederek epidurali uyguladı.Tanrım! Doğum başlamıştı ve ben hala rahattım. 15 dakika sonunda gülümseyen ve gülücükler atan doktorlarım, oğlum boranı yanıma verdiler öptüm ve kokladım. Herkes neşe içindeydi. Sanki kutsal bir şölendeydim.Nezih beyin benim başımdan ayrılmaması, Rukset hanımın bebek doğduğundaki ”Esin herşey yolunda” demesi ve eşimin bebeği gördükten sonra koridordan ”bebek çok güzel seni seviyorum ”!diye bağırması, nefes alıp verdiğim sürece en kuytumda saklayacağım en güzel anım olarak kalacak. Evet epidural yöntemi sayesinde tüm endişelerim en aza indi fakat ben biliyorum ki bu yöntemi en iyi şekilde uygulamak da çok önemli bu yüzden: Sağolun Nezih bey diyorum. Rukset hanım ve Nezih bey’in sıcak tebessümleri ve sıcak dokunuşları olmasaydı bu süreci bu denli iyi atlatamazdım. Ayrıca tüm Türkiye Hastanesi personeline de sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. * doğum sona erdiğinde tüm duygularımı kaplayan rahatlığı ve huzuru bu cümleyle ifade ettim:çok güzelmiş ! Doğum Tarihi:04/04/2005 0212 263 4911

Evet.Gerçekten de çok kolaymış.Bu benim ikinci kez anne oluşumdu.Önceki doğumum sezeryan ile olduğu için şimdiki de aynı şekilde olmalıydı.Fakat genel anestezi almak istemiyordum.Korkuyordum bayılıp tekrar ayılamamaktan.Ve ayrıca ayıldıktan sonraki sancı da beni fazlasıyla tedirgin ediyordu.Oldukça acı çekmiştim bir önceki doğumda.Ayıldığımda bebeğimle rahatlıkla ilgilenememiştim maalesef.Oysa şimdi daha bilinçliydim ve araştırmaya koyuldum.Ağrısız doğumla ilgili gereken tüm bilgileri araştırdım.İnternette www.agrisiz dogum.com bana bu konuda fazlasıyla ışık tuttu.Doğumuma bir ay kala Türkiye Hastanesi’ne gittik ve orada doğum yapmaya karar verdiğimiz için odalara bakmak,hastane ile ilgili bilgi almak istedik.Hastaneye girer girmez bizi öyle güler yüzlü bir doktor karşıladı ki onunla sohbet etmeye başladık.Kim olduğunu bilmeden ben narkozla ilgili korkularımı ama bu arada da ağrısız doğumla ilgili araştırmalarımı kendisiyle paylaştım.Beni öylesine bilgilendirdi ki insanın ona “Hadi beni bu yöntemle hemen doğuma alın lütfen”diyesi geliyordu.O kimdi biliyor musunuz?Benim aylardır ağrısız doğum hakkında araştırdığım tüm bilgilerin sahibi…DR.NEZİH BERKSOY…Harika bir insan,harika bir doktor.Bu arada doğumumu yaptıracak olan doktorum RUKSET ÜNLÜ ATTAR ise her zamanki gibi sıcakkanlılığı ve güleryüzü ile bize gereken tüm bilgileri verdi.Ve doğum yapacağım gün geldi çattı.Sabah hastaneye geldiğimizde doğumumla ilgili tüm hazırlıklar tamamlanmış ve beni bekliyorlardı.Ameliyathaneye girdim.Nezih bey bana her aşamayı ayrıntılı bir şekilde anlattı.Panik atak olmama rağmen kendisinin o güler yüzü ve profesyonelliği sayesinde tüm korkularım yerini heyecanlı bir bekleyişe bıraktı.Belimden canımı hiç acıtmayan bir iğne yaptı ve sonrasında ise bacaklarımda hafif bir sıcaklık hissettim.Veeee işte konfor başladı.Ben ameliyathane ekibiyle sohbet ediyordum.Bir de baktım ki bebek çığlığı.Kızım doğmuştu.Allahım!Ne kadar kolaymış bu yöntemle doğum.Doğum çıkışında ise o korktuğum sancıdan eser yok.Çünkü halen uyuşukluğum devam ediyordu.O kabusu yaşamama izin vermiyordu.Bu yöntem benim mutlu ve huzurlu bir doğum yapabilmem için ne gerekiyorsa sağlamıştı.Bebeğimi rahatlıkla sevebiliyordum.Ziyarete gelen yakınlarımızla rahatlıkla sohbet edebiliyordum.Ey güzel Allahım!Bu ne güzel bir duyguydu.Bu yöntemle doğumu tüm annelere tavsiye ediyorum.Tabi bu yöntemin mimarı Sayın Dr.Nezih Berksoy’un uygulaması kaydıyla.Aksi halde ehil ellerde yapılmazsa tehlikeleri de var tabi ki.Benim kazandığım iki dostum daha oldu.Biri Nezih Bey,diğeri de dünya güzeli doktorum Rukset Hanım. Hani derler ya “Sen Allah’ın Bir Lütfusun”işte bu sizin için söylenmiş Nezih Berksoy. şebnem şahmeran: e-mail: oykum_sebo@hotmail.com cep:0542 215 79 29

Ben 4 yıllık evli; çok taze, sıcak, sevgi dolu duygulara sahip olan henüz 10 günlük bir anneyim. Sizlerle bu köşeden yolculuğun son durağını paylaşmak istiyorum. 8.10.2003 tarihinde son kontrolüme gittiğimde doktorum bana doğumun normal yoldan olamıyacağını ‘Sezeryan’ gerektiğini söylediğinde çok endişelenmiş, ağlamaya başlamıştım. Çünkü sezeryanla doğum yapmış arkadaşlarım vardı ve onların doğum sonrası gözlemlediğim halleri biran için gözümün önüne geldi. Çektikleri acılar, bebeklerini sevmeye bile maniydi. Konuşma güçlüğü çekiyorlardı. Dudak ve burunları narkozdan şişmişti. Doktorum Rukset hanım ve Anestezi Uzmanı Nezih beyin güzel anlatımıyla ‘Epidural anestezi’ yöntemiyle doğum yapmayı kabul ettim. Daha önce görümcem de aynı doktorlar tarafından aynı metodla doğum yapmış ve gözlemlediğim rahatlık beni 10-15 dakika gibi kısa bir sürede ameliyata hazırlanmıştım. Bu arada şunu belirtmeliyim ki; ameliyat sırasında uyanık olacağım için eşim de benimle birlikte içeri alındı. Bana heyecan ve sevcimi paylaşmada çok büyük destek oldu. Sezeryana hazırlanırken belime yerleştirilen ince bir iğne sayesinde lokal olarak uyuşturuldum. Hiiç bir acı hissetmeden bir iki dakika içinde bir ınga sesiyle irkildim. Evet gelen aylardır heyecanla ve sabırsızlıkla beklediğim bebeğimin sesinin ta kendisiydi. Bu kadar çabuk, rahat, acısız bir şekilde sağlıklı olarak dünya tatlısı bebeğime kavuşmanın sevinci içindeydik. Daha sonra epidural sezeryan olmama iki kere sevindim. Doktorum Rukset hanımın pratik elleri sayesinde karnımın içinde ayrı bir hastalık olarak görülen (Endemetri…) adı verilen rahatsızlığım da ameliyat edilmişti. Normal doğum olsaydım bu şansım olmayacaktı. İlerde belki ciddi sorunlara yol açacak ve tespiti hayli zor olduğu söylenen bu hastalığı atamayacaktım. O anda bu rahatsızlığımdan dolayı da şifa bulmam benim yaşadığım mutluluğu daha da artırdı. Buarada ben bu hisleri yaşadığım sıralarda ameliyatta devam ediyordu. Hem eşim hem de doktorumla sohbet ederek operasyon gerçekleşiyordu. Ameliyat masasına yattığımdan hasta odasına geçinceye kadar sadece 30 dakika gibi çok kısa bir süre geçmişti. Odama alındığımda gayet sağlıklı, şuurlu, ağrısız bebeğimle beraber, ailem ve sevdiklerimle bu mutluluğu paylaştım. Bütün annelere bebeklerine ağrısız doğum metoduyla stressiz, ağrısız, sağlıklı, sıhhat ve afiyet içinde bebeklerine kavuşmalarını temenni ederim. Bana bu mutluluğu yaşatan; doktorum Rukset Ünlü Attar hanımefendiye ve aneztesi doktoru Nezih Berksoy beyefendiye ve benden ilgilerini eksik etmeyen bütün hastane personeline şükranlarımı sunuyorum. Sevgiyle kalın, HACER BETÜL GEL 0532789 9617