X
Menu
X

Bölgesel Sezaryen

Yaşım 33 ve altıncı hamileliğimdi ama yinede doğumdan ve doğum sancısından korkuyordum. Altıncı hamileliğim olduğu için vücudum da yıpranmıştı, bir de doğum sancısından yıpranmak istemiyordum. Doğum yaklaştıkça korkularım artıyordu. Duyduğuma göre bazı hastanelerde ağrısız doğum uygulanıyordu. Çevremde ağrısız doğum yapan bir yakınım yoktu. İşlem direkt belden olduğu için o konuda da korkularım vardı. Doğum esnasında ve doğumdan sonra belden aşağısını tutmayacağı veya felç kalabileceğimi düşünüyordum. Eşim de artık benim acı çekmemi istemiyordu. Ama ağrısız doğum olacaksa bunu teknik bilgisi kuvvetli olan hiçbir riske meyil vermeyecek birisinin yapmasından yanaydı. Lokal anestezi uzmanı olduğunu bildiğimiz, Sn Dr Nezih Bey’den bize yardımcı olmasını istedik. Nezih Bey epidural’in nasıl uygulandığını bize anlattı. Ağrısız dogum aslında korkulacak bir uygulama olmadığını, endişelerimin yersiz olduğunu söyledi. Ama ben doğumu daha önce beş kez daha yaşadığım için belden yapılacak olan bu iğnenin doğum esnasında belden aşağımı uyuşturup hiçbirşey hissetmeyeceğimi zannediyordum. Bu şekilde nasıl doğum olur diye şüpheleniyordum. Fakat bu uygulamanın beyne giden acı hissini engellediğini, sadece o ağrıyı hissetmememi sağladığını, doğum esnasında bebeğim dünyaya gelişindeki basıncı ve doğumu kolaylaştırıcı ıkınma hislerini duyacağımı söyleyince rahatladım. Belime bir iğne yardımıyla katater takılacağını, doğum sonrasında da bir süre duracağını anlattı. Bebek sayısı arttıkça, her doğumdan sonra artan sancılarda da bu şekilde ilaç verileceğini söyledi.

Doğumumun başlamasına yakın epidural yapıldı. Bu işlem esnasında eşim de hep yanımdaydı ve bana destek oldu. O andan itibaren yaklaşık onbeş dakika içinde bebek oldu. Doktorum Sayın Gülhan Cengiz Hanım, hastane ebeleri gibi ben de doğumun bu kadar hızlı ve kolay olmasın çok şaşırdık. Eşim de “biz daha odaya geçip, konuyu Nezih Bey ile tartışmaya başlamıştık…” diye ifade etti. Aynen anlatıldığı gibi doğumum çok rahat geçti.

Ancak benim çok doğumdan dolayı ara ara çok şiddetli doğum sonrası sancılarım oldu. Kataterin ucu omuzumda olduğu için oradan şırınga yolu ile ilaç veriyorlardı ve bu beni rahatlatıyordu. İğneden daha etkili ve rahattı.

Özetle beni psikojik olarak da rahatlatan bu yöntemden memnun kaldım. Doktor ile önceden detaylı görüşülüp konunun detayı öğrenilirse daha yararlı olur kanısındayım. Sanıyorum bunu herkese tavsiye edeceğim. Özellikle de ilk doğum yapacak arkadaşlara.

 

EPİDURALİN FARKI

Annemiz: ZERRİN TUTUMLU  Bebeğimiz:MERİÇ

Epostamız: ztutumlu@kutahyaporselen.com.tr Doğum Uzmanı:Op.Dr. N.TDoğum tarihi:12.09.2008

Sevgili eşim İsmail ve ben bebeğimizin doğumunu epidural yöntemle gerçekleştirmeyi en başından karar vermiştik.
İstediğim hep epidural normal doğumdan yanaydı. Gebeliğimin 38. haftasında sayın doktorum anatomimin normal doğuma elverişli olmadığını ve sezaryene karar vermemizin daha doğru olacağını söyledi ama kararı yine bize bıraktı. Tüm gebelik takiplerimi kendisi yaptığı için kendisinin önerdiği bu doğum şeklinin en doğru karar olduğunu düşündüm. Doktor Hanım 12 Eylül tarihini önerdi ve bizim için uygun olup olmayacağını sordu ve bizde hemen kabul ettik . Çünkü bu tarih bizim içinde önemliydi. Sevgili kuzenim Emre ve Kuzenim Elif’in ikizleri Öykü ve Oğuz’un da doğum tarihleri de aynıydı.. Özellikle ikizler aynı tarihte doğum yapmamı istiyorlardı. Hamilelik boyunca acaba 12 eylül olabilir mi diyorduk ve ikizlerin kalbi temiz, dilekleri olmuştu artık.
Artık tarihimiz belliydi ve 3 gün öncesinden doğum tarihimiz belli olmuştu. Çok garip bir duyguydu. Ben sancım mı gelecek, suyum mu, nişan mı diye geceleri uyuyamazken şimdi cuma günü neler yapacağım diye düşünmeye başlamıştım ve ne gece ne gündüz aklımdan bir an bile çıkmıyordu. Çok ilginç duygular içinde gidip gelmeye başlamıştım. Narkoz korkusundan tutun da bebeğimin sağlık durumu, ameliyat, hepsi beni endişelendirmeye başlamıştı. Epidural sezaryeni araştırmaya başladım ve www.agrisizdogum.com sitesini daha bir detayla inceledim ve tüm hikayeleri okudum ama heyecanım daha bir artıyordu. Bu kararımı eşim de destekliyordu ama onun da çevrede yaşanan olumsuzluklara karşı bazı korkuları vardı.
11 Eylül akşamı heyecanım daha bir artmıştı ama bu heyecan duygusallıkla birlikte tatlı bir heyecandı. Canım kardeşim Nesrin her aradığında telefonda duygulanıp ağlıyordum. O gece hiç uyumadım diyebilirim. Sürekli kızım ve kendi sağlığım için dualar ettim.
12 eylül sabahı 7:15 de eşim ben halam ve kızımın babaannesi evden çıktık. Tatile gider gibi çok ilginç bir duyguyla evden ayrıldık. Elimizde valizler, kızım için puset,odamızın süsleri kızım için hazırladığım süslü doğum çikolatalarımız vs. hastaneye gidene kadar arabada ağzımı bıçak açmadı.
Hastaneye girdiğimizde tatlı bir telaş vardı içimizde, başladım odamızı hazırlamaya, başucumda bakımla ilgi hazırladım kolonyalar,ıslak mendiller ve en önemlisi sonradan fark ettiğim pipetler evet yanlış duymadınız ameliyat sonrası kalkmanız biraz zor olacağı için sıvı gıdaları rahatlıkla pipetle alabildim.(bunu da bir forum sitesinde okumuştum yazan arkadaşa her kullanışımda dua ettim) odamıza yerleşmiştik.Sevgili eşim elinde kamera doğum öncesi duygularımı almak istiyordu haklı olarak ama benim duygularım öğle yoğundu ki her kayıtta tek cümle söyleyemedim.
Hemşire arkadaşlar beni ameliyata hazırladılar ve anestezi doktorumuz geldi. Sayın doktorumuz Nezih Berksoy’la tanıştım. Eşim ve ben ve Nezih Bey’in sorularını yanıtladık. Daha sonra sohbetimiz öyle gelişti ki tüm sorularımı kendisine yönelttim ve tüm samimiyeti ve sıcaklığı ile bana yardımcı oldu sağ olsun. Kaygılarım iyice azalmıştı. Teşekkürler Nezih bey,
Ameliyat görevlisi arkadaşımız geldi ve birlikte ameliyathane doğru yol aldık. Ben sedyeyle gitmeyi düşünürken yürüyerek gitmek beni daha bir rahatlattı. Herkese el sağlayarak dualarını alarak ameliyathaneye ulaştım.
İnanılmaz doğal ve sıcak bir ortamdı. Hiç böyle tahmin bile etmemiştim daha bir rahatladım. Hele ki uzun uzun sohbet ettiğimiz Nezih beyin sesini duyduğumda kendimi daha güvende hissettim. Artık Gözlerim Sevgili doktorumu arıyordu ki ekip tamamlansın.
Nezih Bey epidural iğnesini yapmak için benim yapmam gereken pozisyonu anlattı. Ben ilgili pozisyonu aldım. Hemşire arkadaşlar ve ebe hanımda yaptıkları esprilerle beni daha da rahatlattılar. İğnem yapıldığında hiç hissetmedim diyebilirim. Ve iğneden hemen sonra bacaklarımda bir sıcaklık oluştu. Nezih bey sürekli benimle konuşuyor heyecanımı kontrol ediyordu ama bendeki heyecan ekip sayesinde hiç kalmamıştı diyebilirim. Ve nihayet doktorumu gördüm ve kendimi onların ellerine teslim ettim.Artık korku ve endişe son bulmuş kızımı beklemeye başlamıştım. Belimden aşağısı iyice uyuşmuştu. Başımda Sayın Anestezi doktorum Nezih Bey’le bir taraftan sohbete başlamıştık. Nezih Bey eşimden aldığı fotoğraf makinesi ile sürekli benim fotoğraflarımı çekiyordu. Bende ameliyat korkusu diye bir şey kalmamıştı sürekli sohbete katılıyor bir taraftan da poz veriyordum.Sağ olsun Nezih Bey öyle güzel pozlarımı yakalamıştı ki hepsi kızım ve bizim için güzel bir hatıra olacak. Bu arada doktor hanım’ın her konuda yaptığı tatlı yorumlar arada dönüp b benim fikirlerimi de alıp beni ortama iyice alıştırdı. Önüme çekilen yeşil örtü sayesinde olan biteni göremiyordum ama Nezih Bey Devreye girip ameliyatı kameraya alırken bana da kamera ekranından izlememe bile fırsat verdi.Yani doğum anında her şeyi yaşamış oldum. Kızımın çıkmasını sabırsızlıkla beklemeye başlamıştım. Ve işte o an doktor hanım Kızımı bana gösterdiğinde her şeyi unutmuştum.Kızımla göz göze geldik. Kızımın ağlaması ve benim duygu yoğunluğu ile akan göz yaşlarım.O an hiç bitmesin istemiştim.Nezih Bey o anımızı da öyle güzel yakalamış ki, Kendisine bir kez daha teşekkür etmek istiyorum.Daha sonra ilk kontrol yapılmak üzere kızımı bebek odasına götürdüler Benim ameliyatım ise devam ediyordu. Ama ben kızımı özlemiştim bile. Hemşire ablamız bir kez daha yanıma getirdi ve kızımı yanıma yatırdı. Kızım sakinleşmişti.başımın yanında sakin sakin bana bakıyordu. Ameliyat sonuna kadar yanımda kalmasını isterdim ama bunun imkansız olduğunun farkındaydım . Daha sonra kızımı alıp bebek odasına götürdüler. Benim dikişlerim başlamıştı. Epiduralin farkını yine burada da anlamıştım. Her anı yaşayarak sohbet ederek ameliyatımın sonuna gelmişti artık sürekli ne durumda olduğumu ve bitiyor mu diye soruyordum dışarıdan kızımın ağlama sesleri geliyordu. Biran önce ona ve eşime kavuşmayı istiyordum artık. Sevgili eşimde kızımı görmüş ve merakla beni bekliyormuş. Kızımın hazırlıklarını bir taraftan kameraya çekiyormuş bir taraftan da ameliyathanenin kapısı açıldıkça beni görmeye çalışıyormuş. Ameliyatım bitmişti ve artık aileme kavuşacaktım. Eşim kapıda karşılamıştı beni o an öyle duygulandım ki göz yaşlarıma hakim olamadım bir yandan da halamı arıyordu gözlerim ve sürekli ona iyi olduğumu söylüyordum. Odamıza ulaştığımızda görevli arkadaşlar beni yatağıma yerleştirdiler ve kızımı yanıma getirdiklerinde ailece daha bir mutlu olduk ve kızımı göğsüme dayadım ve ilk sütünü mutluluk ve heyecanla kızma verdim. Bu harika bir duyguydu. Allah isteyen herkese bu güzel duyguları yaşatsın.
Hastanede ilk ziyaretimize gelen anestezi doktorum Sayın Nezih Bey oldu. Halimizi hatırımızı sordu ve iyi dileklerini iletti. Başarılı gerçekleşen ameliyatım için emeği geçen herkese sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum.

Buket Beyoğlu 

6 kasım 2015
Medicana
Dr onur Başeğmez
Sezaryen

Benim dogum hikayem Nezih bey ile harika basladi. 5 sene once guzel prensesimin vesile olmasiyla Nezih bey i tanimis oldum. Dogum oncesinde , sirasinda ve sonrasinda bana gostermis oldugu sabri , sevgisi  ve sefkati sayesinde dogumdan cok korkan biri olarak harika bir dogum gecirdim.Normal dogum piskolojik olarak asla kabul edemedigim bir dogum sekli maalesef hala oyle 🙁 Nezih bey in yazmis ve cok guzel anlatmis oldugu kitabini okudum ve buna alternatif olarak bana sunulan spinal sezeryani yasamis oldum. defalarca bu sekilde dogum yapabilirim. Hem sezeryan olurken uyaniktim yavrumu gordum hemde muzik dinlerken eglenceli bir ameliyat gecirmis oldum. Dogum sirasinda Nezih bey bir saniye bile beni yalniz birakmadi hep konustuk destek oldu. Kizimi hemen emzirebildim hep uyaniktim. Spinal serzeryan sonrasindada hic bir agri yada bir problem yasamadim. Benim gibi normal dogumdan korkan kendini piskolojik olarak hazir hissetmeyen anne adaylari varsa kesinlikle tavsiye edebilecegim bi dogum sekli.Nezih bey in  5 yildir guler yuzunu , samimiyetini , beyfendiligini ve ilgisini her dogum hikayem acildiginda anar ve anlatirim. Cunku bende birakmis oldugu izlenim cok farkli. Simdi yine hamileyim 5 yil aradan sonra kismetse yine Nezih bey in o gulec yuzunu gormek nasip olacak. Canim kizim , Allah in izniyle dogacak olan oglum ve kendim icin kendisine cok tesekkur ediyorum iyiki varsiniz. 🙂 Buket Beyoglu
Kizim Beril Beyoglu 31.03.2010

Merhabalar
Sizinle doğum hikayemi paylaşmak istiyorum.
2011 yılında oğlumu sezeryan doğumla kucağıma aldım. Nedeni haftamın dolmuş olması ve bende hiç doğum belirtisi olmamasıydı. Bebeğim ve ben sağlıklıydık ama tamamen bayılmak bana hiç iyi gelmedi. Oğlumu yanıma getirdiklerinde ona bakamadım bile narkozun etkisiyle… O kadar ağrım vardı ki emzirmek bile istemedim. Kısacası kabus gibiydi ve ben bunu bir daha yaşamak istemiyordum.
2016 yılında tekrar hamile kaldım ve bu sefer normal doğum denemek istedim.
Hamileliğim boyunca araştırmalar yaptım, eğitim aldım. Bu sırada her ihtimali düşünerek sezeryan da olursam epidural olmayı istiyordum. Bu sebeple bu konuda uzman bir isim aradım ve Nezih bey ile tanıştım.
Kendisi yüzyüze bir kere görüşmememize rağmen benimle telefonda o kadar sıcak bir abi edasında konuştu ki… Doğru adresteydim bunu anladım.
40 haftam dolmuştu ama doğum belirtim yoktu. 41 hafta dolduğu gün nst’ye girdim ve bebeğin kalp atışlarının düzensiz olduğunu öğrendim. Çok telaşlandım. 
Aklıma gelen ilk kişi Nezih bey oldu. Aradığımda o kadar rahatlattı ki beni. Oysa ben ağlama krizi’ne girmek üzereydim.
Hemen beni yine kendi gibi samimi Figen Hanıma yönlendirdi. Kendisine muayene oldum ve bebeğimin acilen doğması gerektiğini ögrendik. 
Beni eve bile göndermediler. Nezih Bey ve Figen hanım irtibata geçtiler ve o an yatışım yapıldı. Nezih bey beni aradı yine rahatlattı ve hemen yola çıkacağını söyledi.
Tabii bölgesel anestezi hakkında pek bilgim yoktu. Geldiğinde neler yaşayacağımı bana güzelce anlattı. Ameliyat sırasında benimle muhabbet etti, ne olduğunu anlamadan bebeğimi yanıma verdiler. Ona seslendim öptüm. Nezih bey fotoğrafımı çekti   Dolardaki beyime gönderdi. Yine ne olduğunu anlamadan odama geçtik. Doğumdan 4 saat sonraya kadar birşey hissetmedim. Bebeğimi emzirirken ağrım yoktu. Sonra yavaşça başlayınca ağrı kesicim de yapıldı. 
Bebeğimi saglıkla kucağıma aldım çok şükür. Ben; konusunda uzman, işinde ehil doktorlarla beraberdim.
Nezih Bey ve Figen Hanıma sonsuz teşekkürler.